Do. 25-08-2011 Adelanto - San Diego

Het is wel erg leuk dat je via de computer met NL en Frankrijk contact kunt hebben en jaah....... het internet verloopt niet altijd vlekkeloos......... maar de aanhouder wint.....!!!!!

Vanmorgen even naar het kantoor om uitleg te vragen en het was alweer klaar.........

We moeten nog drie kwartier rijden om in 'Yoshua Tree' aan te komen. Hoe meer we het Nationale Park naderen.......... we zien geen borden dat we er bijna zijn............. We volgen de 'Tom tom' (is nog steeds geen goede vriend, maar we leren elkaar steeds beter begrijpen).   Als we in het stadje 'Yoshua Tree' zijn aangekomen zien we een niet overdreven bord staan 'visitorcentre' we volgen deze en komen aan bij een klein gebouw wat aan de buitenkant maar ook niet van de binnenkant een grote indruk op ons maakt. En vragen ons af of het park wel iets zal voorstellen............ We worden vriendelijk geholpen, krijgen een informatie krantje en een kaart mee en kunnen door naar de ingang van het park, rechtsaf..............

We gaan rechtsaf en rijden al een aantal mijlen op dezelfde weg.......... Ik vraag me af of we wel goed rijden. Andrien begint ook te twijfelen.......... maar we blijven rechtdoorrijden en na weer een aantal mijlen zien we uiteindelijk de ingang van het park met maar één doorrijpoort(?!) We laten onze pas en paspoorten zien en mogen doorrijden............. Natuurlijk zien we de bekende bomen; de Yosua tree's en de yucca's maar verder nog niet zoveel bijzonders.............. Mijlen verder zien we dat er mooie bergen te zien zijn en dat deze heel erg toenemen, weer verdwijenen en later weer toenemen. Er worden weer leuke plaatjes geschoten...... Tijdens een fotosessie zie ik een hele mooie, dikke ruwe steen liggen met verschillende kleuren. Deze is veel te groot om zo mee te nemen, ik probeer deze op de weg kapot te gooien. Dit lukt niet, de steen blijft heel en het asfalt loopt alleen maar deuken op! Het is zo warm 39 graden, dat het asfalt van de warmte zacht is. De kids willen voor mij de steen wel kapot gooien, ik laat ze op de dikke bergkeien gooien, en dat lukt.... Iedereen zoekt een leuk stuk steen uit voor naar huis.............

Naar huis? Wanneer gaan we eigenlijk naar huis, vraagt Anne. Euhh... het is vandaag de 25e...... de 27e moeten we de camper inleveren..... ooh, shit! dat is al snel! Morgen naar San Diego om Sea world te kunnen zien, dan naar LA rijden, een camping zoeken en dan moet de camper de 27e om half 11 ingeleverd worden............Dan brengen we nog twee dagen in LA door. We vliegen de 30e en komoen de 31e op Schiphol aan.......... Geen van allen heeft zin om naar huis te gaan, we hebben het idee dat we nog maar net opgang zijn............. Damon zegt; wanneer kan ik dan bijkomen?  Misschien op school????  We hebben even tijd nodig om van de schrik bij te komen............

Als ik onder het rijden het krantje van 'Yoshua Tree' lees zie ik dat de kids een boekje hadden moeten krijgen om dingen in te vullen zodat ze aan het eind van de rit een badge zouden kunnen krijgen.........mmmmmmmmmmm hier hebben ze wel oren naar. We beloven aan het eind van het park nog even het 'visitorscentre' in te gaan en kijken wat er mogelijk is.......

De rust in dit park is weer geweldig, de bomen en cactussen zijn leuk om te zien, vooral zoveel bij elkaar......... maar verder vinden we het niet bijster interessant en nemen alleen de hoofdweg door het park. We stoppen bij het visitorcentre, de kids krijgen een boekje en moeten deze invullen, ze moeten heel wat schrijven, puzzelen en tekenen................Tussentijds raken we in gesprek met Duitsers. Als wij het over de warmte hebben en dat er geadviseerd wordt om 4 liter water per persoon te drinken, weten ze te vertellen dat vorige week een Nederlander met zijn Duitse vriendin zijn omgekomen, de Duitser kon niet precies vertellen wat er aan de hand was..... Na zo'n anderhalf uur zijn ze klaar en leveren de boekjes in......... Na het nakijken worden Damon, Anne en Bas bij elkaar geroepen en worden ze verzocht hun rechterhand op te steken en de ranger mevrouw te herhalen; Ik beloof een goede junior ranger te zijn. Alle drie herhalen ze dit plechtig en krijgen dan een hele mooie badge en een speltje. Ze zijn reuze trots!

We vragen wat deze mensen weten van de Nederlander met zijn Duitse vriendin. Het complete verhaal is nog niet duidelijk, er wordt nog onderzoek gedaan......... Maar hij wist ons wel te vertellen; Dat zij met de auto een zandpad op waren gegaan, dit zandpad is voor auto's met 4-wiel aandrijving en zij hadden een auto met 2-wiel aandrijving. Ze kwamen na mijlen (dicht bij de grens van Mexico) vast te zitten in het zand. Zijn uiteindelijk uit de auto gegaan en terug gaan lopen om misschien wel hulp te halen......... Na 8 mijlen zijn ze w.s. door de hitte van de zon en uitdroging om het leven gekomen....... ze hadden geen flessen water bij zich..........  Een heel triest verhaal natuurlijk.................

Wij verlaten het park en gaan op weg naar San Diego......... Net even voor Dan Diego gaan we van de weg om te eten. Het wordt weer een 'Denny's' Hier kun je goed eten voor een redelijke prijs....

Om een uur of acht zijn we in San Diego en ook al bij Sea World, we kijken of we op de parkeerplaats kunnen overnachten. Nee, dit gaat niet lukken! We rijden een stukje langs de kust en verkennen het binnenland. Geen camping te vinden......... Dan gaan we toch nog maar 20 minuten rijden om net even buiten San Diego een camping te vinden. Dat lukt, weer komen we op een hele nette verzorgde camping terecht. Als Damon 'groen licht' heeft ontvangen om er te mogen staan, kleden de kids zich snel om en duiken het zwembad in. Als wij de boel hebben aangesloten nemen wij ook een frisse duik in het water zodat we redelijk afgekoeld de nacht in kunnen gaan............

Liefs Andrien, Niesje, Damon, Anne en Bas  P.S @opa en oma; waar zijn jullie in Duitsland geweest, gezellig gezelschap gehad? Wij dachten dat jullie nu ook wel wat te vertellen hadden.........