14-08-2011 Williams - Williams (Arizona)

Vandaag bleven we nog een dag in Williams. Afgelopen nacht hebben we heel wat regen met een beetje onweer gehad. Vanmorgen scheen de zon alweer en Anne kon niet wachten tot 10:00 uur om weer een frisse duik in het zwembad te nemen. Dus lag Anne er al voor 09:00 uur in. Damon en Bas banjeren wat over de camping en nemen tenslotte plaats op de stretchers bij het zwembad om te kunnen zonnen. Even later gaan ze alsnog zwemmen. Gezellig!!!

Terwijl Andrien de fotocamera's aan het leeghalen is en leuke foto's op 'reislogger' zet, voeg ik mij ook even bij de kids in het zwembad.............. Anne krijgt contact met een Amerikaans gezin en gaat lekker spelen met Tristan en Miranda uit Maryland.

Halverwege de middag gaan we Williams bekijken en we komen op de oude R'66 terecht met oude gebouwen en borden. Andrien en Damon kunnen het niet af met hun fotocamera en de camper wordt op de parkeerplaat gezet. We lopen en we komen de meest geweldige gebouwen tegen. Een deel van Williams is (zoveel mogelijk) in oude staat gebleven en hebben er a.h.w. een museum van gemaakt. Zo kwamen we bij het oude motel langs, over de veranda liepen we de trap af en kwamen we bij een eetcafé, daar zat weer een saloon aan vast. Daarnaast een hotel, dan kwam het gerechtshof, een paar winkeltjes, de gevangenis, een gunsmith etc. De binnenplaats stond vol met lange tafels en stoelen. De sfeer van toen, die wij vooral kennen van western films konden we aardig oppakken. We gingen verder kijken en kwamen in leuke winkeltjes terecht........... We kwamen ook in een winkel waar hoeden, riemen en laarzen werden verkocht, met deze mevrouw kwamen we in een leuk gesprek terecht en zij vertelde ons dat er vanavond ca. 18:00 uur een "shootout" (vuurgevecht tussen cowboys op straat) zou plaatsvinden op de kruising R'66 en 1st Street. Dat leek ons wel wat. Misschien moeten we ons wel opsplitsen want Anne en Bas zouden ook om 18:00 uur gaan paardrijden.

Als we verder winkenlen geven we tussendoor antwoorden op de vragen van de kids over de R'66. Waarom was deze Route 66 zo belangrijk? Voor degenen die niet precies weten waarom deze weg zo belangrijk was, volgt hier een korte uitleg: De Route 66 staat symbool voor "The American Dream". In de jaren na de beurskrach in de begin twintiger jaren van de vorige eeuw, en de "Dustbowl" (een periode van zandstormen) in het midwesten van Amerika, zochten veel mensen hun heil in het beloofde land: California. Deze mensen trokken allemaal, met hun hele hebben en houden, via een aaneenschakeling van wegen die later werd omgedoopt tot de Route 66. Het beginpunt is in Chicago (Illinois) en de weg eindigt na 2448 mijl, door 8 staten, op Santa Monica Beach, Los Angeles (California). Het is min of meer een dwarsdoorsnede van Amerika.

We gaan terug naar de camping maar onderweg komen we in slecht weer terecht, dikke regen (paardeogen op de weg) en onweer............ Ai dat lijkt opnieuw niet best voor Anne en Bas, bij slecht weer gaat het paardrijden niet door.......... Op de camping klaart het een beetje op en Andrien en Anne gaan voor de zekerheid nog even vragen of het paardrijden door gaat? Nee, er wordt nog meer slecht weer verwacht........ Opnieuw een teleurstelling maar deze keer niet zo erg vanwege het onweer.

Na het warme eten (zonder BBQ) gaan we op onze weg terug naar Williams City. Tijdens het wachten op het vuurgevecht begint het flink te regenen en te onweren. We schuilen onder de dakgoten van een winkel. Zo nu en dan regent het heel zachtjes en kunnen we foto's maken van de rondlopende cowboys. Eén cowboy stapt op ons af en mept met zijn zweep op de asfaltweg, dichtbij ons, zo de knetter wat een harde knal!!! We schrikken enorm. Ze vinden het leuk om met de kids op de foto te gaan, maken een praatje met ons en gaan weer verder.......

Als de bui aardig weg is, gaat het hele spectakel beginnen: 4 cowboys krijgen mot met elkaar omdat het geld weg is. Het publiek wordt er op een leuke manier bijbetrokken, vooral de kinderen...... Tussendoor wordt er met losse flodders geschoten.............wat een lawaai..........maar erg sfeervol!!! Op het eind krijgen Damon, Anne en Bas nog een afgevuurde kogel mee, hier mogen ze op leren fluiten. Anne kreeg dit algauw voor elkaar. De kids doneren nog wat dollars in een grote geldkist en dan gaan we nog even terug naar een winkel waar Anne 's middags hele leuke oorbellen heeft gezien.......... Andrien komt met de vriendelijke verkoper van deze hele leuke winkel "addicted to R' 66" aan de praat en hij vertelde het volgende verhaal over het steakhouse even verderop: De eigenaar, is daar als jochie begonnen als hulpje voor alles. Door de jaren heen wist hij zich op te werken, toen hij hoorde dat zijn baas de zaak wilde verkopen, vroeg hij zijn baas om het aan hem te verkopen en zo is het gekomen dat hij nu nog steeds eigennaar van dit goedlopende steakhouse is.

We gaan naar huis, in de regen en later onweert het weer................ Tot morgen.

P.s De mokken beginnen al aardig één geheel te vormen............. inmiddels al een paar met afgebroken oren, als we even door doen hoef ik toch geen mokken meer te kopen...............

@Ger: zie de foto's voor een prachtig BBQ resultaat..........