Vrijdag 19-08-2011 Barstow – Three Rivers (CA)

Vrijdag 19-08-2011 Barstow – Three Rivers (CA)

Vanmorgen zong Damon ons al om 06:45 uur wakker, dat hij jarig was…………

De felicitaties en cadeautjes volgen. Damon spreekt zijn verbazing uit over de slingers, ballonnen en de cadeautjes.

We starten de computer op en Damon vindt het leuk dat zoveel mensen aan hem hebben gedacht…………

Vandaag is een reisdag. We willen zo dicht mogelijk bij Sequoia komen. Hier staan de hele hoge Sequoia bomen en dan gelijk door naar Yosemite, ook een geweldig natuur park.

We zijn mooi op tijd weg en gaan dan eerst nog even naar Calico. Calico is een zilvermijn stadje maar is nu vooral een ‘ghost town’.

We kijken eerst bij het kerkhof, deze is goed vergrendeld maar we kunnen er goed een blik op werpen. De mensen kunnen hier niet begraven worden, ze worden op de grond gelegd en begraven onder de keien. Dit zag er indrukwekkend uit maar wel heel puur en het paste mooi in het plaatje van de bergen.

Dan gaan we naar de mijnschachten en lopen via een stenen trap naar boven, het dorp in. Hier zijn veel gebouwen onbewoond maar in andere gebouwen zijn er winkels, musea en andere attracties voor in de plaats gekomen.

We vermaken ons hier best en gaan behalve Damon, hij had er totaal geen zin in, ons verkleden in vroegere stijl, Andrien en Bas als cowboys en Anne en ik als deftige dames in hoepeljurken en laten een foto maken. Het resultaat is erg leuk geworden…………..

Als we uit de fotoshop komen zien we daar Rianne, het meisje van gisteren. Anne en Rianne gaan samen even rondlopen.

Wij blijven nog even rondkijken, de sfeer van eind 19^e eeuw vind ik wel naar voren komen. Mijn gedachten gaan naar de film; ‘Once upon a time in the west’. Misschien komt dit nu ook wel doordat we de kleren aan hebben gehad………………. De entourage is hetzelfde.

De tijd zet ons met beide benen op deze aardbodem en we vinden dat het tijd is om verder te rijden. We zoeken Anne op. Zij heeft het heel leuk gehad met Rianne en haar ouders en vertelt haar verhalen…………………

Wij gaan rijden……………..het is inmiddels 11:00 uur………………we willen nog zo’n 5 uren rijden………………..

Het is echt ongelooflijk maar het landschap verandert nog steeds. We rijden op kalere vlakten met de bergen wat meer op de achtergrond en hoe meer we bij Three Rivers in de buurt komen, des te meer we in de bergen komen en de bergen zijn helemaal begroeid met hooi. Het lijken wel gouden bergen……….Hier maaien de boeren hooi………………. Het is hier kurkdroog!!!

Als we uit de bergen zijn dan zitten we in ‘de polder’ , hier zien we alleen teelt. Alleen is het hier zo dat alles kan groeien door kunstmatige watervoorziening. Sinasappelbomen, druivenstruiken, limoenbomen, olijfbomen, meloenen, etc. En al dat fruit ziet er zo heerlijk uit………….Alle teelt wordt hier mogelijk gemaakt door……… de Hooverdam; het benodigde water wordt vanuit Lake Mead overgebracht naar deze vruchtbare streek.

Na een aantal mijlen moet er getankt worden. Naast het tankstation staat een fruitkraam……. Andrien tankt en ik ga met Anne naar de fruitkraam. Ik zie een overheerlijk ogende cantaloupe en neem deze mee. De jonge man van de kraam, met een olijk gezicht, vraagt of ik van pruimen en appels houdt. Ja, deze vind ik heerlijk. Hij vroeg aan Anne en mij of wij deze in één vrucht wilden uitproberen. (De naam weet ik niet meer) De gekruiste appel/pruim smaakte naar meer en we namen daar ook wat van mee. Onder het afrekenen zag Anne potjes honing staan. Deze mocht ze eerst proeven……werd gelijk goedgekeurd. Deze honing komt van de bloesem van de sinaasappelboom en wordt geproduceerd door bijen die worden ingezet voor het bestuiven van de sinaasappelbloesem………Heerlijk van smaak……. Dan komt Andrien om de hoek……… om te kijken waar we blijven. Anne: wat een vrolijke meneer en wat was hij aardig, we mochten zomaar proeven en hij heeft zo’n vrolijk gezicht en hij vertelde over de honing…………………..

We zien ‘Three Rivers’ op de borden, we duiken de bergen weer in en de weg wordt smaller en smaller. Na een aantal mijlen zien we een camping en weten een plaats te bemachtigen. Voor de kinderen is er geen zwembad maar wel een overheerlijk verfrissende beek………….. Ze weten zich hier donders te vermaken………Damon en Anne zwemmen veel……..terwijl Bas zich met de visjes bezig houdt.

’s Avonds kook ik aardappelen en groente terwijl Andrien zich bezig houdt met de BBQ, wat weer heerlijk smaakt………..

Als wij buiten eten, met het zicht op de buurman, zien we hem druk bezig, dat wil zeggen heen en weer lopen. We zien dat hij zijn auto verplaatst…………na een tijdje komt er een kar achter en als hij de rolluiken met de accuboormachine opendraait………… zien we een zeer uitgebreid drumstel, met pauken, bellen, electronische drum, etc. Alles wat maar met percussie te maken heeft stond er in die kar. Op het moment dat hij weer meer aan onze kant bezig was, vroeg ik of hij voor ons ging spelen. Nee, helaas dat was niet de bedoeling, hij speelde bijna iedere avond, waarbij de vrijdag altijd vastlag, in het dorp…..Geweldig toch?

Wij zijn moe en vallen al voortijdig in slaap. Vandaar dat de 19^e een dag later wordt geschreven en dan hopelijk de 21^e verstuurd kan worden, want waar we nu zitten, Minkler, CA (20/08)  is er geen wifi.

Tot later……….