12-08-2011 Tuba City - Flagstaff (Arizona)

Blijkbaar heeft het gewerkt, we hebben wat zon naar jullie toegestuurd!!! Geniet ervan!!!

Iedereen heeft heerlijk uitgeslapen. Lekker rustig aan gedaan, nog even naar de receptie om daar het verslag van gisteren te versturen en op weg naar Grand Canyon (South entrence). Het was niet ver rijden meer met zo'n 90 mijlen  voor de boeg. We waren Tuba City nog niet uit of we zagen een Indianen ''rommelmarkt" , hier had iedereen zin in om rond te neuzen. Er was van alle te koop, nieuwe en gebruikte kleren, handmade sierraden, jonge hangbuikzwijntjes (volgens ons nog erg jong om zonder moeder verder te kunnen) $40,-, Fretten, puppy's, eten, drinken, mais (we hebben blauwe mais gekocht om thuis proberen te zaaien) Van de blauwe mais samen met vlees kookten ze een gerecht 'blue mash' wij vonden het er als een gifdrank uitzien, een blauw/grijsachtige smurrie. Een oudere Indiaan sprak Andrien aan; was benieuwd naar waar wij vandaan kwamen en wat we allemaal hadden gezien. Hij straalde heel veel rust uit, en als hij terugsprak over Yellowstone op een volgens Damon slome manier, leek het of hij in gedachten terugging.

Een aantal kraampjes verder zien we hele mooie 'sand paintings' liggen. We zijn benieuwd naar het verhaal van één van die 'sandpaintings' HIj vertelt een verhaal over oorlog en dat de Indianen moeten vluchten............. Ik wilde heel graag weten of het een verhaal was of was het zijn verhaal? Ik durfde de vraag niet te stellen omdat ik niet wist wat voor emoties er tevoorschijn zouden kunnen komen. Dit Indianenpaar leek het wel zwaar te hebben, ik zag bij deze mensen geen sprankelende ogen en hun lichaamstaal was 'down'. Wel stonden ze voor een praatje en een verhaal open, in het algemeen. Bas wilde graag weten hoe hij een 'sandpainting' maakt, dit leek hij leuk te vinden om uit te leggen. Vol trots vertelde hij dat zijn vrouw die naast hem stond de sierraden etc. zelf maakt. Zijn vrouw, met nog een paar tanden in haar mond, wilde ook wel wat vertellen over haar gemaakte kunsten. Ik vind het ontzettend knap wat zij van kralen allemaal kunnen maken en de motieven die er in verwerkt worden, dwingt een diep respect af.  Een kleine dromenvanger is ze twee dagen meebezig en wordt verkocht voor $18,-  en dan kun je nog afdingen ook................... In de winkel worden ze verkocht voor zo'n $30,-..................... De 'sandpainting' wordt voor ons netjes in een krant ingepakt.

Als we bij een kraampje aankomen met verschillende kleuren mais, vertel ik de verkoper dat we de blauwe kleur mais in ons land niet kennen. Zeker niet  voor consumptie. Hij vraagt aan ons of we uit Duitsland komen. Nee, dus. Hij geeft aan dat hij in Duitsland gelegerd is geweest en dat hij Parijs mist. Hij heeft tussendoor wat rondgekeken in Engeland, Nederland en Frankrijk. Deze Indianenman was van onze generatie, misschien iets jonger, en we merkten dat hij veel meer van de wereld wist en heel anders in het leven staat dan mensen van zijn generatie, droeg veel modernere kleding, ging naar het fitnesscentrum en droeg een modernkapsel. We geven hem een hand en gaan al verder rondneuzend richting de camper.................

Bas vindt het jammer dat hij geen 'Tomahawk' heeft kunnen vinden. Damon heeft geen leren armbandje kunnen vinden en Anne is heel blij met haar dromenvanger.........

Onderweg staan er heel veel Indianenkraampjes langs de weg. We stoppen nog een keer om te kijken of er wat voor de jongens tussen zit. We nemen onze tijd om goed rond te kijken. De Indianenmevrouw vindt het leuk om het een en ander uit te leggen. Haar zoon van ca. 11 jaar, vertelt ons dat hij ook sierraden maakt. Deze kunst gaat nog steeds over van generatie op generatie.......... Wij verlaten zonder iets te kopen de kraam en vervolgen onze weg naar Grand Canyon.

OM een uur of één komen we bij Grand Canyon en de kids zijn helemaal enthousiast en kijken hun ogen uit! Wauw, wat een gat! Wat een mooie kleuren! Wat is de overkant ver! We bekijken een aantal punten en gaan weer snel de auto in. PFFFFFFFFFFF....wat een hitte!!! We hebben vele liters waterflessen aanboord, dus het wordt weer veel drinken.................

Als we richting uitgang rijden zien we heel veel mensen in de bos staan; Wij, ook maar de auto stoppen en uitstappen.............. Wat zien deze mensen toch? Ik zie algauw dat het om een heel groot beest gaat........... Ja, een mannetjes Elk. Met grote passen loop ik op een veilige afstand naar het imposante beest en maak mooie foto's. Dat gewei van dit beest is prachtig, elke tak is volgens Andrien wel een meter lang, en de afstand tussen de punten is ongeveer 1,5 meter. Dit beest is mensen gewend want hij blijft rustig onder het eten doorlopen, zo nu en dan kijkt hij rustig op om vervolgens met zijn maaltijd verder te kunnnen. Wat bijzonder..................

WE verlaten het park en zien al snel heel veel rook boven de bomen uitstijgen, het wordt alleen maar meer en meer.................. (hebben jullie nog wat in het nieuws gehoord?) Voor de verandering halen we maar weer eens boodschappen, tijdens het afrekenen praat Andrien met de kassamedewerker en hij vertelde dat Nederland in Amerika op het nieuws was. De presentator van "Wie is de slechtste bestuurder van Nederland?" zou tijdens de opnames van het programma aangereden zijn....................... Hebben jullie daar nog wat van gehoord????   Andrien zijn reactie: Dan heeft deze bestuurder vast en zeker gewonnen!

Niet heel erg ver van het park zien we een doodgereden Elk langs de kant van de weg liggen. Hier schrik je wel van wat een massief blok ligt er dan!!! Dit vinden we wel zielig!

Met nog zo'n 25 mijlen voor de boeg om Flagstaff te bereiken zien we een hele grote kudde Muledeer lopen, ze grazen heerlijk in de wei. Wij vinden het heel  bijzonder om zoveel dieren bij elkaar te zien............

In Flagstaff aangekomen, zien we dat we weer op een mooie camping terecht komen. De kids gaan de camping verkennen. Het eten wordt gekookt en de computer wordt opgestart......... Bas wil heel graag het bericht van Ger voorlezen en is blij dat Bryan ook denkt dat 'Cars' echt is en moet lachen welke rol Ger en Daphne hebben gekregen......... Andrien raadpleegt de computer voor achtergrond informatie over 'Cars', pakt de routekaart erbij en ziet dat Peach Spring (in 'Cars' Radiator Spring) De basis is geweest voor de 'Cars-film'. Bas heeft geluk; hier gaan we helemaal langskomen, w.s overmorgen. Morgen gaan we naar de 'Meteoriet inslag' en daarna naar Aquaworld, om even heerlijk te zwemmen, daar hebben we allemaal wel zin in, een rustdag..........

Het is hier nu 00:10 uur (bij jullie 09:11 uur) en de wind neemt hier toe, ik heb alle ramen van de camper plus de deur openstaan, heerlijk om de wind te voelen, buiten voelt het nog als een zwoele zomeravond...................